Wednesday, October 27, 2010

Trans fats အညာသားမ်ား ဆီစားၾကသည္

ငယ္ငယ္က ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ ဇာတိရြာကို သြားလည္ေနက်။ အိမ္တိုင္းမွာ ဆီၾကိတ္တဲ့ဆံု ဆိုတာရွိတယ္။ သစ္ပင္ၾကီးၾကီးရဲ႕ ေအာက္ေျခပင္စည္ကို အလည္မွာ တြင္းေပါက္တခု ထြန္းျပီး ဆံုလုပ္တာပါ။ ဆံုထဲကို ေျမပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွမ္းျဖစ္ျဖစ္ထည့္၊ သစ္က်ဥ္ေပြ႔မွာ ဝါးကုိင္း တပ္ျပီး ႏြားတေကာင္ကို ဆြဲခိုင္းတယ္။ ဆံုေအာက္ေျခမွာ သစ္သားျပားၾကီးကို ခြေထာက္လုပ္ျပီး ေထာက္ေပးထားတာမို႔ ႏြားက ပတ္ျခာလည္သြားတယ္။ သစ္သားျပားၾကီးေပၚမွာ တက္စီးလိုက္ရတာ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္။ ၾကာေတာ့ ႏွမ္းကေန ႏွမ္းဆီ၊ ေျမပဲကေန ေျမပဲဆီေတြ ထြက္လာျပီ။ လူၾကီးေတြက ဆီစစ္စစ္က ေမႊးတယ္လို႔ ေျပာတာကို နားမလည္ တတ္တဲ့အရြယ္ကေပါ့။

တခ်ိန္က ဗမာျပည္ဟာ တကယ္ကို “ဆီကိုေရခ်ိဳး၊ ေဆးရိုးမီးလွံဳ” ဘဝမွာရွိခဲ့တာပါ။ ဆီဆံုေခတ္ကေန ဆီစက္ေခတ္ ေရာက္ေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး အေထြေထြေသာ ဆီဆိုတာေတြ ေပၚလာတယ္။ ေျမပဲထဲ၊ ႏွမ္းထဲ တျခားအေစ့ အဆံေတြ ေရာရေတာ့တဲ့ေခတ္ ေရာက္လာတယ္။ အဲလိုလုပ္တာ သိပ္မေကာင္းမွန္း သူတို႔ထက္သိသူ မရွိပါ။ ဒါေပမဲ့ မေကာင္းတာမွ၊ ညံ့မွ အသက္ဆက္ႏိုင္ၾကရတဲ့ ေခတ္။ ဆီကိုေရခ်ိဳးဘို႔ ေနေနသာသာ လက္ဖက္ကို ဆမ္းဘို႔ေတာင္ မေလာက္ေတာ့ပါ။

အရင္တံုးက တိရစၧာန္အဆီထက္ အသီးအႏွံဆီက ပိုေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ အခု မဟုတ္ေတာ့ပါ။ က်န္းမာေရးနဲ႔ မသင့္တဲ့ ဆီေတြဆိုတာ အဂၤလိပ္လို Trans fats or trans fatty acids လို႔ေခၚတယ္။ (ထရန္႔ဆီ) ဟာ ဝါေစ့ဆီ၊ ပဲပုတ္ေစ့ဆီ ေတြကေန ထုတ္တာပါ။ လူေတြ သမားရိုးက် စားသံုးခဲ့ၾကတဲ့ဆီကို လူေတြကဘဲ ျပဳျပင္ျပီး၊ (ထရန္႔ဆီ) လုပ္ၾကတာပါ။ သမားရိုးက်ဆီကို ဟိုက္ဒရိုဂ်င္ ထပ္ေပါင္း ထည့္လိုက္တာတဲ့။ စလုပ္ခဲ့သူက ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး။ ၁၉ဝ၂ ကေပါ့။

အဲလိုလုပ္ လိုက္ေတာ့ ဆီက ျပစ္သြားတယ္။ ျပစ္ေတာ့ ဘာပိုေကာင္း လာလဲဆိုေတာ့ လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ အသံုးခံတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီဆီနဲ႔ေၾကာ္တဲ့ အစားအေသာက္ကလည္း အရသာ တမ်ိဳးထူးလာေစတယ္။ ျပန္ျပန္ လဲသံုးႏိုင္လို႔ တြက္ေျခလဲကိုက္တယ္။ မကုိက္တာကေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ႔ပါ။ နာမည္ၾကီး (ကိုလက္စေထာ) ဆိုး တိုးေစတယ္။

(ကိုလက္စေထာ) ကလည္း အဆိုး (LDL) နဲ႔ အေကာင္း (HDL) ဆိုျပီး၊ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ရွိတာဘဲ။ လူေတြနဲ႔ အေတာ္တူပါလား။ အဆိုး မ်ားရင္ သိတဲ့အတိုင္း ႏွလံုးေသြးေၾကာက်ဥ္းတဲ့ (စထုပ္ခ္) ရမယ္။ ဆီးခ်ိဳအမ်ိဳးအစား ၂ ရမယ္။ ေနာက္ျပီး အဝလြန္၊ အသဲ၊ ကင္ဆာ၊ အဇာမိုင္ယား ဆိုတဲ့ေရာဂါေတြကိုလည္း ျဖစ္ေစမယ္။ ေၾကာက္စရာၾကီး။ အဇာမိုင္ယား ဆိုတာက နာမည္ၾကီး ေဟာလီဝုဒ္ မင္းသားကေန ႏွစ္ထပ္ကြမ္း (ေအာ္စကာဆု မဟုတ္ဘူး) သမတျဖစ္ခဲ့သူ ေရာ္နယ္ရီဂင္ အသက္ၾကီးေတာ့ ျဖစ္တာမ်ိဳးေျပာတာ။

ဒီလိုမေကာင္းပါရက္ကနဲ႔ ဘာလို႔ ေပၚျပဴလာျဖစ္လာလဲဆိုတာ သိဘို႔လိုတယ္။ ၁၉၉ဝ (ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္း ေျပာမွာ မဟုတ္ပါ) အရင္က (ထရန္႔ဆီ) မေကာင္းတာကို သိပ္မသိၾကဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတို႔၊ လင္မယားတို႔လို ေပါင္းၾကည့္မွ သိတာမ်ိဳးေပါ့။

လူစားတာေတြထဲမယ္ ကဇီဓါတ္၊ သား-ငါး နဲ႔ ဆီ-အဆီဆိုတဲ့ သံုးမ်ိဳးကိုယွဥ္ၾကည့္ရင္ တဇြန္းခ်င္း တူတာေတာင္ ဆီ-အဆီ ကေနရတဲ့ (ကလိုရီ) ဟာ က်န္တဲ့အုပ္စုေတြထက္ ႏွစ္ဆမကမ်ားတာ။ လူတေယာက္ဟာ ကိုယ္လိုတဲ့ (ကယ္လိုရီ) ရဲ႕ ဆယ္ပံုတပံုထက္ (ထရန္႔ဆီ) ကေနရတာဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းဘူး မွတ္ပါ။

အစားအေသာက္ေတြမွာ အဆီဘယ္ေလာက္ ပါတယ္ဆိုတာ ေရးျပီးမွ ေရာင္းရမယ္လို႔ ဥပေဒထုတ္တဲ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာဆို သတိထားႏိုင္ပါမယ္။ ဘာဥပေဒမွ ဂရုမစိုက္တဲ့ႏိုင္ငံဆိုရင္ “ကံသာလ်င္အမိ၊ ကံသာလ်င္အဖ” သေဘာထားျပီး၊ တရားနဲ႔သာ ေျဖေပေတာ့။ (ကံ ကို မိဘလို အားထားရာလို႔ ဆိုလိုတာပါ။ ကိုယ့္မိဘ အစစ္ကလြဲရင္ တျခားဟာေတြက မိဘမဟုတ္တာ သတိထားပါ။)

သူမ်ားကိုဘဲ အျပစ္မေျပာနဲ႔ဗ်ိဳ႕။ (ထရန္႔ဆီ) ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ဘဲ နဂိုကတည္းက (ထရန္႔ဆီ) ပါတဲ့ဆီေတြဆိုတာလည္း ရွိပါတယ္။ ႏြားႏို႔၊ အမဲ-ဆိတ္-သိုးအဆီ၊ ေထာပတ္၊ မာဂ်ရင္း။

ဇာတိျမိဳ႕ရြာကေန ခ်င္းေတာင္ဖက္က ျဖတ္ထြက္ရတံုးက ကားလမ္းေဘးမွာ ေက်ာက္ဆံုထဲကို ခ်င္းႏွမ္း မဲမဲေတြတည့္ျပီး ၾကည္ေပြ႔ကုိ လက္နဲ႔ မေမာမပမ္း ေထာင္းျပီး၊ ဆီျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတဲ့ ခ်င္းမၾကီးေတြ ျမင္ခဲ့ရဘူးတယ္။ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ခုခ်ိန္မွာ (ကပီး) တို႔ ဆီေထာင္းႏိုင္ေသးရဲ႕လား။ ကြ်န္ေတာ့္ ရြာမွာေတာ့ ဆီဆံုေပ်ာက္တာ ၾကာခဲ့ပါျပီေကာ။

လူေတြအားလံုး (ဂလိုဘယ္လိုက္) ျဖစ္ကုန္ျပီ။ (ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း) နဲ႔႔အတူ ပါလာတဲ့ အစားအေသာက္ေတြမွာ (ထရန္႔ဆီ) ေတြ ပါတယ္။ (ဖရင့္ခ်္-ဖရိုင္း)၊ (ဒူးနတ္)၊ (ပက္စ္ထရီ)၊ (ပီဇာ)၊ (ကြတ္ကီးစ္)၊ အာလူး (ခ်စ္ပ္)၊ (ကင္ဒီ-ဘား)၊ ဟမ္းဘာဂါ၊ ၾကက္ေၾကာ္၊ (ေပါ့ပ္ကြန္)၊ (မာဂ်ရင္း-စတစ္)၊ ႕႕႕။

ကဲ ႕႕႕ (မက္ေဒၚနယ္) တို႔၊ (ေကအက္ဖ္စီ) တို႔၊ (ပီဇာ)တို႔ သြားစားႏိုင္သူမ်ား ဆက္ျပီး ကံေကာင္းၾကပါေစ။

Dr. တင့္ေဆြ

No comments: